ภาษาญี่ปุ่น และ เรื่องราวญี่ปุ่น By Shuriken

วันนี้ ผมมี บทความดีๆ สำหรับผู้ที่กำลังขาดกำลังใจ และ เคว้งคว้างในเรื่องการทำงานครับ บทความนี้เป็นบทสัมภาษณ์ ของเจ้าของ

บริษัทคอมพิวเตอร์ยักษ์ใหญ่ McIntosh หรือที่รู้จักดีในนามApple ผมจะตัดคำกล่าวเพียงสั้น มา สองวรรค คุณจะพบอะไรอีกมากมายในบทความของเค้าซึ่งถูกแปลออกมาได้เฉียบขาดมาก สามารถไปอ่าน

บทสัมภาษณ์ เวอร์ชั่นเต็มที่

http://www.positioningmag.com/Magazine/Details.aspx?id=41083

Jobs กล่าวว่า ความล้มเหลวเป็นยาขมแต่เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับคนไข้ เมื่อชีวิตเล่นตลกกับคุณ จงอย่าสูญเสียความเชื่อมั่นในสิ่งที่คุณรัก Jobs เชื่อว่า สิ่งเดียวที่ทำให้เขาลุกขึ้นได้ในครั้งนั้น คือเขารักในสิ่งที่เขาทำ ดังนั้นคุณจะต้องหาสิ่งที่คุณรักให้เจอ เพราะวิธีเดียวที่จะทำให้คุณเกิดความพึงพอใจอย่างแท้จริง คือการได้ทำในสิ่งที่คุณเชื่อว่ามันยอดเยี่ยม และวิธีเดียวที่คุณจะทำให้คุณสามารถทำสิ่งที่ยอดเยี่ยมได้ก็คือ คุณจะต้องรักในสิ่งที่คุณทำ และถ้าหากคุณยังหามันไม่พบ อย่าหยุดหาจนกว่าจะพบ และคุณจะรู้ได้เองเมื่อคุณได้ค้นพบสิ่งที่คุณรักแล้ว

Jobs บอกว่า เวลาของคุณจึงมีจำกัด และอย่ายอมเสียเวลามีชีวิตอยู่ในชีวิตของคนอื่น จงอย่ามีชีวิตอยู่ด้วยผลจากความคิดของคนอื่น และอย่ายอมให้เสียงของคนอื่นๆ มากลบเสียงที่อยู่ภายในตัวของคุณ และที่สำคัญที่สุดคือ คุณจะต้องมีความกล้าที่จะก้าวไปตามที่หัวใจคุณปรารถนาและสัญชาตญาณของคุณจะพาไป เพราะหัวใจและสัญชาตญาณของคุณรู้ดีว่า คุณต้องการจะเป็นอะไร

บางคนอ่านแ้ล้วอาจจะไม่รู้สึกอะไรก็ได้ แต่สำหรับผม มันเหมือนเป็นแรงกระตุ้นอะไรบางอย่างในตัวผม เพื่อให้ค้นหาในสิ่ง

ที่ตัวเองต้องการ ทุกวันนี้ เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร ทุกๆวัน เราเดินตามกรอบที่คนอื่นกำหนด เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง จำกัดในความคิด การกระทำ เพื่อให้มาเพียง สิ่งที่จุ้นเจือชีวิต ที่เรียกว่า เงิน จนลืมความเป็นตัวของตัึวเองไป ไม่ได้จะโทษกล่า่วว่า สิ่งที่ตีกรอบเราอยู่เป็นเรื่องไม่ดี สิ่งต่างที่อยู่รอบตัวเรา ณ ขณะนี้ดี และถือเป็นประสบการณ์ที่ดี ที่คุณจะขาดมันไม่ได้ คุณจะต้องเรียนรู้มันก่อน ก่อนที่คุณจะเดิน ก้าวข้ามกรอบนั้นออกมา ตอนนี้ผมไม่รู้ว่า ผมจะไปรอดหรือไม่ถ้าต้อง

เดินข้ามกรอบ ที่เรียกว่า องค์กร ออกมา ซึ่งเปรียบเสมือนเรือใหญ่ ที่คอยเป็นที่ร่มเงา เลี้ยงปากเลี้ยงท้อง เราตลอดมา

สิ่่งนี้อาจจะใช่ สำหรับ หลายๆคน แต่ ผมมั่นใจต้องแต่ วันแรกเลยว่า มันไม่ใช่ตัวผม

วันนี้ ผมมีแว้บนึง ที่จะ กระโดดออกจากเรือลำใหญ่ นี้แล้วออกไปแสวงหาสิ่งที่ใจต้องการ ผมคงไม่กล้าพูดหรอกว่าจะไปได้หรือไม่ ผมอาจจะต้อง ลอยคอในทะเลนานหลายเดือน ก็ได้ หรืออาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากเรือลำอื่นอีก แต่ถึงกระนั้น ต้องมีซักวันที่ผมต้องมีเรือเป็นของตัวเองให้ได้ ....